តើ Audio Amplifier ដំណើរការដូចម្តេច និងមានឥទ្ធិពលកម្រិតណាលើគុណភាពសំឡេងរបស់អ្នក

សម្រាប់អ្នកដែលកំពុងរៀបចំប្រព័ន្ធកម្សាន្ត home theater ក្នុងគេហដ្ឋាន ឬកន្លែងស្តាប់តន្ត្រីទំនើប ការបែងចែករវាងឧបករណ៍ដែលជួយបង្កើនគុណភាពសំឡេងពិតប្រាកដ និងគ្រឿងបន្លាស់បំផ្លើសហួសការពិត អាចជារឿងពិបាកមួយ។ ខណៈដែលទីផ្សារឧបករណ៍សំឡេងពោរពេញទៅដោយគ្រឿងបន្ថែមគួរឱ្យសង្ស័យ ដូចជាខ្សែឌីជីថលស្រោបមាសតម្លៃថ្លៃហួសហេតុ ដែលគ្មានប្រសិទ្ធភាពអ្វីទាល់តែសោះលើលេខកូដឌីជីថល 1s និង 0s នោះ amplifier ត្រូវបានចាត់ទុកជាសសរស្តម្ភគ្រឹះនៃការបន្លឺសំឡេងជាក់ស្តែង។ ទោះបីជាមានវត្តមានលេចធ្លោរាប់សិបឆ្នាំនៅក្នុងហាង hi-fi កម្រិតខ្ពស់ក៏ដោយ អ្នកស្តាប់ជាច្រើននៅតែយល់ច្រឡំអំពីមុខងារពិតប្រាកដរបស់ amplifier ទីកន្លែងដែលពួកវាបង្កប់ខ្លួនក្នុងឧបករណ៍ដែលមានស្រាប់ និងថាតើការទិញប្រអប់ដាច់ដោយឡែកមួយក្នុងតម្លៃរាប់រយ ឬរាប់ពាន់ដុល្លារ ពិតជាមានតម្លៃសមរម្យដែរឬទេ។

មុនពេលចំណាយប្រាក់លើឧបករណ៍បន្ថែមលើធ្នើរ អ្នកស្តាប់ត្រូវយល់ដឹងពីរបៀបដែល amplification ដំណើរការជាមួយ speaker របៀបដែលការបង្កើនសញ្ញា (signal gain) ដំណើរការ និងមូលហេតុដែលការកែប្រែប្រព័ន្ធសាមញ្ញៗចំណាយតិច ជារឿយៗផ្តល់នូវផលចំណេញផ្នែកគុណភាពសំឡេងប្រសើរជាងមុនឆ្ងាយ។

ភារកិច្ចចម្បង៖ ការបង្កើនកម្លាំងសញ្ញាខ្សោយដើម្បីរុញខ្យល់

នៅក្នុងកម្រិតមូលដ្ឋានបំផុត audio amplifier ទទួលយកសញ្ញាអគ្គិសនីតូចល្អិតបំផុត រួចបង្កើនតង់ស្យុង និងចរន្តរបស់វា ដើម្បីឱ្យវាមានថាមពលរូបវន្តគ្រប់គ្រាន់ក្នុងការរុញ driver របស់ speaker ឱ្យមានចលនាទៅមក។ ប្រភពសំឡេងនានា រួមទាំង DAC សម្រាប់ចាក់តន្ត្រី streaming ឧបករណ៍ចាក់ CD ម៉ាស៊ីនបម្រើ media និងក្បាលเข็มចាក់ថាស vinyl បង្កើតបានតែសញ្ញាសំឡេងខ្សោយៗប៉ុណ្ណោះ។ បើគ្មាន amplification ទេ សញ្ញាទាំងនោះខ្វះកម្លាំងដើម្បីរុញកោណរបស់ speaker ចូលទៅក្នុងបរិយាកាសជុំវិញបានឡើយ។

ឧទាហរណ៍ជាក់ស្តែងបុរាណនៃការពិតនេះ គឺបាតុភូតដែលគេស្គាល់ថាជា "needle talk" នៅលើម៉ាស៊ីនចាក់ថាស vinyl។ ប្រសិនបើអ្នកបង្វិលថាសនៅលើម៉ាស៊ីនចាក់ដោយផ្តាច់ speaker និងគ្រឿងអេឡិចត្រូនិកខាងក្នុង អ្នកអាចផ្អៀងត្រចៀកទៅជិតក្បាលเข็ม ហើយឮសំឡេងស្រួយៗដែកយ៉ាងស្រាលៗតាមចង្អូរថាស។ រំញ័រមេកានិចនៃម្ជុលចាក់លើចង្អូរកំពុងបង្កើតសំឡេងពិតប្រាកដ ប៉ុន្តែវាខ្សោយពេក សូម្បីតែបន្លឺឱ្យពេញបន្ទប់តូចមួយក៏មិនអាចទៅរួចដែរ ប្រសិនបើគ្មានការពង្រីកតាមប្រព័ន្ធអេឡិចត្រូនិក។

លើសពីកម្រិតសំឡេងខ្លាំង amplifier ដែលមានសមត្ថភាពគ្រប់គ្រងភាពត្រឹមត្រូវនៃសញ្ញាសំឡេង។ វាផ្តល់នូវ headroom ដែលជាកន្លែងបម្រុងចាំបាច់ដើម្បីបន្លឺសំឡេងខ្ពស់ៗភ្លាមៗ ដូចជាការវាយស្គរបាស ឬសំឡេងផ្ទុះក្នុងខ្សែភាពយន្ត ដោយមិនបែកសំឡេង (clipping) ឬបង្កឱ្យមាន harmonic distortion ពិបាកស្តាប់នោះឡើយ។ amplifier ទំនើបក៏គ្រប់គ្រងការកែតម្រូវ gain និង frequency equalization (EQ) ផងដែរ ដែលអនុញ្ញាតឱ្យអ្នកប្រើប្រាស់កែសម្រួលសំឡេងបាសកម្រិតទាប និងភាពច្បាស់នៃសំឡេងច្រៀង ខណៈពេលដែលផ្គូផ្គងលក្ខណៈបច្ចេកទេសអគ្គិសនីទៅនឹងឧបករណ៍ដទៃទៀត។

ទស្សនា៖ តើ Amplifier នឹងជួយបង្កើនគុណភាព Home Theater របស់អ្នកដែរឬទេ? មូលដ្ឋានគ្រឹះ Home Theater

Video: Youthman | CommunityAV on YouTube

ការយល់ដឹងពីខ្សែសង្វាក់សញ្ញា៖ Preamp, Power Amp និងប្រព័ន្ធ Integrated

Photo: Engadget - Technology News & Expert Reviews (source)

ការស្វែងយល់ពីឧបករណ៍ amplifier តម្រូវឱ្យយល់ពីភាពខុសគ្នារវាងដំណាក់កាលនានាក្នុងខ្សែសង្វាក់សញ្ញាសំឡេង៖

• Preamplifier (Preamp)៖ Preamp ទទួលបន្ទុកប្តូរប្រភពបញ្ចូល គ្រប់គ្រងកម្រិតសំឡេង និងភារកិច្ចសំខាន់ក្នុងការលើកសញ្ញាអគ្គិសនីកម្រិតទាបបំផុត (ដូចជាសញ្ញាកម្រិត millivolt ពីក្បាលเข็มថាស vinyl ឬមីក្រូហ្វូន) ឱ្យឡើងដល់កម្រិតតង់ស្យុង line-level ស្តង់ដារ។ phono preamp ជាក់លាក់មួយក៏អនុវត្តបន្ទាត់កម្រិតសមភាព inverse RIAA ដែលចាំបាច់ដើម្បីរក្សាតុល្យភាពការចាក់ថាស vinyl ផងដែរ។ ទោះជាយ៉ាងណា preamp តែមួយមុខមិនអាចបញ្ជា speaker ខាងក្រៅបានទេ។
• Power Amplifier៖ Power amp យកសញ្ញា line-level ស្តង់ដារនោះ ហើយបង្កើនចរន្ត និងតង់ស្យុងយ៉ាងខ្លាំង ដោយបំលែងវាទៅជាទិន្នផលវ៉ាត់ខ្ពស់ដែលមានសមត្ថភាពរុញ coil របស់ passive speaker ឱ្យទប់ទល់នឹងកម្លាំងទប់មេកានិច។ power amp សុទ្ធសាធជាទូទៅគ្មានប៊ូតុងមូលកម្រិតសំឡេង ឬកុងតាក់ជ្រើសរើសប្រភពបញ្ចូលទេ មុខងារតែមួយគត់របស់វាគឺការបង្កើនសញ្ញាឱ្យខ្លាំង និងស្អាត។
• Integrated Amplifier៖ ដូចឈ្មោះរបស់វាបានបង្ហាញ integrated amplifier រួមបញ្ចូលទាំង preamplifier និង power amplifier នៅក្នុងតួឧបករណ៍តែមួយ។ ចំណុចនេះលុបបំបាត់តម្រូវការខ្សែតភ្ជាប់ដាច់ដោយឡែករវាងដំណាក់កាលទាំងពីរ និងជួយសន្សំសំចៃទំហំធ្នើរយ៉ាងច្រើន។
• Audio/Video Receiver (AVR)៖ ជារឿយៗមាននៅក្នុងបន្ទប់ទទួលភ្ញៀវ AVR គឺជា integrated amplifier ដែលត្រូវបានពង្រីកបន្ថែមជាមួយនឹងការឌិកូដសំឡេង surround ច្រើន channel (ដូចជា Dolby Atmos និង DTS:X) ឧបករណ៍បំលែងឌីជីថលទៅអាណាឡូក (DAC) ការប្តូរវីដេអូ HDMI និងកម្មវិធីកែសម្រួលសំឡេងតាមបន្ទប់ដោយស្វ័យប្រវត្តិ។

Active Speaker និង Passive Speaker៖ Amplifier ដែលលាក់ខ្លួនយ៉ាងជិតស្និទ្ធ

ការយល់ច្រឡំយ៉ាងទូលំទូលាយក្នុងចំណោមអ្នកទិញឧបករណ៍សំឡេងទូទៅ គឺការគិតថាការបង្កើតប្រព័ន្ធសំឡេងល្អណាមួយតម្រូវឱ្យទិញ amplifier ដាច់ដោយឡែក។ តាមពិតទៅ គ្រួសាររាប់លានមាន amplifier ជាច្រើនរួចទៅហើយដោយមិនបានដឹងខ្លួន។

កត្តាកំណត់គឺស្ថិតនៅលើថា speaker របស់អ្នកជាប្រភេទ active ឬ passive៖

• Active (Powered) Speaker៖ ឧបករណ៍ទាំងនេះមាន amplifier ភ្ជាប់មកជាមួយស្រាប់ ដែលត្រូវបានកំណត់យ៉ាងជាក់លាក់ដោយក្រុមហ៊ុនផលិតឱ្យត្រូវគ្នានឹង driver ខាងក្នុងរបស់ speaker។ Speaker កុំព្យូទ័រលើតុ soundbar ឧបករណ៍បំពងសំឡេងឆ្លាតវៃ (ដូចជា Apple HomePod ឬ Amazon Echo) speaker ឥតខ្សែពហុបន្ទប់ (ដូចជា Sonos) និង studio monitor អាជីព សុទ្ធតែជា active speaker។ ប្រសិនបើ speaker ដោតផ្ទាល់ទៅនឹងព្រីភ្លើង AC តាមជញ្ជាំង វាមាន amplifier ខាងក្នុងរួចជាស្រេច។ ការបន្ថែម amplifier ខាងក្រៅទៅកាន់ active speaker មិនត្រឹមតែមិនចាំបាច់ប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងអាចបំផ្លាញឧបករណ៍នោះជាអចិន្ត្រៃយ៍ទៀតផង។
• Passive Speaker៖ Speaker បែបប្រពៃណីប្រភេទ bookshelf, floor-standing និង speaker ជាប់ពិដាន គ្មានគ្រឿងអេឡិចត្រូនិក ឬខ្សែភ្លើងខាងក្នុងឡើយ។ ពួកវាមានតែបង្គោលភ្ជាប់ខ្សែទទេ ឬរន្ធដោត banana plug ហើយពឹងផ្អែកទាំងស្រុងលើ power amplifier ឬ receiver ខាងក្រៅដើម្បីបញ្ជូនថាមពលអគ្គិសនីទៅឱ្យពួកវា។

Solid-State និង Vacuum Tube៖ ការបំភ្លឺពីគុណសម្បត្តិ និងគុណវិបត្តិ

Photo: Engadget - Technology News & Expert Reviews (source)

នៅពេលដែលអ្នកប្រើប្រាស់ស្វែងរក amplifier ដាច់ដោយឡែក ពួកគេប្រាកដជាជួបប្រទះនូវជម្រើសរវាងគ្រឿងអេឡិចត្រូនិក modern solid-state និង vacuum tube amplifier បែបបុរាណ។ ខណៈពេលដែល tube amp មានភាពទាក់ទាញផ្នែកសោភ័ណភាពជាមួយសរសៃកញ្ចក់ភ្លឺផ្លេក ការពិតផ្នែកបច្ចេកទេសរបស់វាជារឿយៗត្រូវបានគេយល់ច្រឡំ។

ទម្រង់ tube បញ្ចូល distortion បែប harmonic ស្រទន់ដោយធម្មជាតិ ដែលអ្នកស្តាប់តែងតែពិពណ៌នាថាពីរោះ កក់ក្តៅ ឬបែបតន្ត្រី។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ដោយសារតែ tube amplifier ជាទូទៅបញ្ចេញកម្លាំងអតិបរមាត្រឹមប្រហែល 50W ក្នុងមួយ channel ឬតិចជាងនេះ ពួកវាពិបាកក្នុងការផ្គត់ផ្គង់ថាមពលបម្រុងដ៏ធំដែលត្រូវការសម្រាប់សំឡេង surround ដ៏ស្មុគស្មាញ ឬ speaker ដែលពិបាករុញ។ សម្រាប់ការរៀបចំក្នុងបន្ទប់ទទួលភ្ញៀវទូទៅ ការទស្សនាខ្សែភាពយន្ត multi-channel និងភាពស្មោះត្រង់នៃសំឡេងប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ ប្រភេទ solid-state នៅតែជាជម្រើសជាក់ស្តែង គួរឱ្យទុកចិត្ត និងសន្សំសំចៃជាងឆ្ងាយ។

តើនៅពេលណាដែលអ្នកពិតជាត្រូវការ Amp ខាងក្រៅដាច់ដោយឡែក?

ប្រសិនបើអ្នកជាម្ចាស់ passive speaker នោះ AV receiver រួមបញ្ចូលគ្នា ឬ integrated stereo amp នឹងអាចបំពេញតម្រូវការតាមគេហដ្ឋានស្ទើរតែទាំងអស់។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ មានស្ថានភាពជាក់លាក់មួយចំនួនដែល power amplifier ដាច់ដោយឡែកពិតជាមានប្រយោជន៍ពិតប្រាកដ៖

1. ប្រព័ន្ធកម្សាន្ត Dolby Atmos ដែលមាន Channel ច្រើន៖ AV receiver កម្រិតខ្ពស់ជាច្រើនអាចដំណើរការសញ្ញាសំឡេងដាច់ដោយឡែកចំនួន 11.2 ឬ 13.2 channel (ដូចជាទម្រង់ surround ពេញលេញ 7.2.4 ដែលមាន speaker លើពិដានចំនួនបួន) ប៉ុន្តែការផ្គត់ផ្គង់ថាមពលខាងក្នុងរបស់ពួកវាអាចមានត្រឹមតែ 9 channel ប៉ុណ្ណោះ។ ក្នុងករណីទាំងនេះ power amp ពីរ channel ខាងក្រៅត្រូវបានទាមទារដើម្បីបញ្ជា channel លើពិដាន ឬ channel ខាងក្រោយដែលនៅសល់។
2. Speaker ដែលមាន Impedance ទាប និងពិបាកបញ្ជា៖ Speaker កម្រិតខ្ពស់សម្រាប់អ្នកជំនាញសំឡេងជារឿយៗមានកម្រិត impedance ត្រឹមតែ 4 ohms (ឬធ្លាក់ចុះដល់ 2 ohms ពេលបន្លឺសំឡេងបាសខ្លាំង)។ Receiver តម្លៃសមរម្យអាចឡើងកម្តៅខ្លាំង ឬបិទប្រព័ន្ធការពារសុវត្ថិភាពនៅក្រោមបន្ទុកទាំងនោះ ខណៈដែល power amp ដាច់ដោយឡែកដ៏រឹងមាំអាចផ្តល់ថាមពលចរន្តខ្ពស់ស្អាត និងមានស្ថេរភាព។
3. កន្លែងស្តាប់ដែលមានទំហំធំខ្លាំង៖ ការបញ្ជា passive speaker ឱ្យដល់កម្រិតសំឡេងដូចរោងកុននៅក្នុងបន្ទប់ក្រោមដីធំទូលាយ ឬសាលប្រជុំ តម្រូវឱ្យមានកម្លាំងវ៉ាត់ច្រើន ដើម្បីការពារការបែកសំឡេងក្នុងអំឡុងពេលមានការប្រែប្រួលសំឡេងខ្លាំងភ្លាមៗ។

វិធីសាស្ត្រចំណាយតិចដើម្បីកែលម្អគុណភាពសំឡេង

Photo: Engadget - Technology News & Expert Reviews (source)

សម្រាប់អ្នកស្តាប់ភាគច្រើន ការចំណាយ $500 ទៅ $2,000 លើ amplifier កម្រិតខ្ពស់ នឹងផ្តល់នូវការកែលម្អសំឡេងតិចតួចបំផុត បើប្រៀបធៀបទៅនឹងការដោះស្រាយបញ្ហាសូរសំឡេងផ្សេងទៀតនៅក្នុងបន្ទប់។ មុនពេលវិនិយោគលើ amplification ធ្ងន់ធ្ងរ អ្នកជំនាញសំឡេងណែនាំនូវការកែលម្អដែលមានតម្លៃទាបជាងឆ្ងាយ ប៉ុន្តែផ្តល់លទ្ធផលខ្ពស់៖

• ការរៀបចំទីតាំង Speaker៖ ការរំកិល bookshelf speaker ឬ tower speaker ឱ្យឆ្ងាយពីជញ្ជាំងត្រឹមតែ 12 ទៅ 24 inches ជួយកាត់បន្ថយការបន្លឺសំឡេងបាសរំខានខ្លាំងដែលបណ្តាលមកពីរន្ធខ្យល់ខាងក្រោយ។ ការបង្វែរ tweeter ចូលក្នុងបន្តិច ("toe-in") តម្រង់ចំកន្លែងអង្គុយស្តាប់ចម្បង ជួយបង្កើនភាពច្បាស់នៃ stereo imaging និងការសន្ទនា។
• ការកាត់បន្ថយរំញ័រ៖ ការដាក់ speaker លើជើងទម្រជាក់លាក់ដែលមានចាក់ខ្សាច់ ឬការដាក់ទ្រនាប់ជ័រ silicone ឬបន្ទះអេប៉ុងក្រាស់ៗនៅក្រោម monitor លើតុ ជួយលុបបំបាត់ការរង្គោះរំខាន និងការបញ្ជូនរំញ័រទៅកាន់គ្រឿងសង្ហារិម។
• សូរសំឡេងក្នុងបន្ទប់ និងគ្រឿងតុបតែងទន់ៗ៖ កម្រាលឈើរលោង បង្អួចកញ្ចក់ធំៗ និងជញ្ជាំងទទេរមួលផ្លាតរលកសំឡេង ដែលធ្វើឱ្យសំឡេងប្រេកង់ខ្ពស់មិនច្បាស់។ ការក្រាលកម្រាលព្រំ ការបន្ថែមវាំងននក្រាស់ៗ ឬការបិទបន្ទះទប់សំឡេង acoustic ជួយកាត់បន្ថយសំឡេងបន្ទរ និងការជះត្រឡប់ខ្លាំងបានយ៉ាងល្អ។
• ការក្រិតសំឡេងឌីជីថលតាមបន្ទប់៖ ប្រសិនបើប្រព័ន្ធរបស់អ្នកមាន AVR ទំនើប ឬ smart speaker ដែលបំពាក់កម្មវិធីកែសម្រួលសំឡេង ដូចជា Sonos Trueplay, Audyssey MultEQ ឬ Dirac Live សូមដំណើរការការក្រិតសំឡេងនេះរាល់ពេលផ្លាស់ប្តូរប្លង់បន្ទប់ ដើម្បីកែតម្រូវភាពមិនប្រក្រតីនៃប្រេកង់ក្នុងបន្ទប់។
• ការផ្លាស់ប្តូរ Speaker ផ្ទាល់៖ Speaker មានឥទ្ធិពលខ្លាំងជាងគេលើលក្ខណៈសំឡេង កម្រិតឆ្លើយតបប្រេកង់ និងព័ត៌មានលម្អិត បើធៀបនឹង amplifier ដែលបញ្ជាវា។ ការប្តូរពី soundbar ប្លាស្ទិកកម្រិតដំបូង ទៅកាន់គូ stereo ដាច់ដោយឡែក ឬ soundbar multi-channel ជាក់លាក់ នឹងផ្តល់នូវភាពខុសប្លែកគ្នាភ្លាមៗយ៉ាងច្បាស់។

ដំបូន្មានជាក់ស្តែងសម្រាប់អ្នកទិញ

នៅពេលរៀបចំគម្រោងប្រព័ន្ធសំឡេងរបស់អ្នក ចូរឱ្យជម្រើស speaker កំណត់តម្រូវការ amplification របស់អ្នក កុំធ្វើផ្ទុយពីនេះឱ្យសោះ។ ប្រសិនបើភាពងាយស្រួល សោភ័ណភាពបង្រួមតូច និងការតខ្សែសាមញ្ញជាអាទិភាពចម្បង active speaker ឬ soundbar ពេញលេញផ្តល់នូវតុល្យភាពល្អបំផុតរវាងប្រសិទ្ធភាព និងភាពងាយស្រួល។

ប្រសិនបើអ្នកចូលចិត្តភាពបត់បែន និងអាយុកាលប្រើប្រាស់បានយូររបស់ passive speaker ចូរផ្តល់អាទិភាពដល់ integrated stereo amplifier ដែលមានកេរ្តិ៍ឈ្មោះល្អ ឬ AV receiver កម្រិតមធ្យមពីម៉ាកល្បីៗ។ ពិនិត្យមើលកម្រិត sensitivity របស់ speaker (គិតជា dB SPL នៅ 1 watt/1 meter) និងកម្រិត impedance។ ជាទូទៅ speaker ដែលមានកម្រិត sensitivity ចន្លោះពី 87 dB ដល់ 90 dB និង impedance 8 ohms ត្រូវការថាមពលត្រឹមតែល្មម—40W ទៅ 80W ក្នុងមួយ channel—ដើម្បីបន្លឺសំឡេងពេញបន្ទប់កម្រិតដូចរោងកុនដោយមិនបាច់ប្រឹងខ្លាំង។ លើកលែងតែអ្នកកំពុងរៀបចំប្រព័ន្ធ home theater លើពិដានច្រើន channel ធំទូលាយ ឬបញ្ជា speaker កម្រិត audiophile ដែលមាន impedance ទាប អ្នកមិនចាំបាច់ដាក់ power amp ខាងក្រៅក្នុងបញ្ជីទិញទំនិញរបស់អ្នកនោះឡើយ។

សំណួរដែលសួរញឹកញាប់

តើ amplifier ធ្វើឱ្យ speaker ឮខ្លាំងជាងមុន ឬពិរោះជាងមុន?

amplifier ដែលមានសមត្ថភាពអាចធ្វើបានទាំងពីរ៖ វាផ្គត់ផ្គង់ថាមពលដែលត្រូវការដើម្បីឱ្យសំឡេងឮខ្លាំងជាងមុន ខណៈពេលដែលផ្តល់ចរន្តស្អាតមាន distortion ទាប ដែលរក្សាលំនឹងសំឡេងឡើងចុះខ្លាំងភ្លាមៗ និងភាពច្បាស់នៃសំឡេងច្រៀង។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ amplifier តម្លៃថ្លៃនឹងមិនអាចធ្វើឱ្យ speaker ដែលផលិតមកអន់ក្លាយជាពិរោះបានឡើយ។

តើ speaker ទាំងអស់ត្រូវការ amplifier ដែរឬទេ?

បាទ/ចាស speaker ទាំងអស់ត្រូវការ amplifier ដើម្បីបំលែងសញ្ញាសំឡេង line-level ទៅជាសំឡេងជាក់ស្តែង។ ទោះជាយ៉ាងណា active speaker, powered soundbar និង speaker កុំព្យូទ័រ មាន amplifier ភ្ជាប់មកជាមួយរួចស្រេចនៅក្នុងតួរបស់វា ដែលមានន័យថាអ្នកមិនចាំបាច់ទិញឧបករណ៍ខាងក្រៅដាច់ដោយឡែកនោះទេ។

តើ amplifier អាចធ្វើឱ្យខូច speaker របស់អ្នកបានដែរឬទេ?

បាទ/ចាស ការផ្គូផ្គង amplifier ដែលមានកម្លាំងលើសកម្រិតថាមពលកម្តៅរបស់ speaker ខ្លាំងពេក អាចធ្វើឱ្យឆេះ voice coil របស់ driver បាន។ ផ្ទុយទៅវិញ ការប្រើប្រាស់ amplifier ដែលខ្វះកម្លាំងរហូតដល់កម្រិត clipping ខ្លាំង អាចបញ្ជូន distortion ប្រេកង់ខ្ពស់ដែលបំផ្លាញ tweeter បាន។

តើ tube amplifier ប្រសើរជាង solid-state amplifier ដែរឬទេ?

គ្មានមួយណាដែលល្អផ្តាច់មុខនោះទេ solid-state amplifier ផ្តល់កម្លាំងវ៉ាត់ខ្ពស់ជាង ភាពធន់ប្រសើរជាង ស្ទើរតែគ្មាន distortion និងមានសីតុណ្ហភាពដំណើរការទាបជាង។ Tube amplifier ផ្តល់នូវសំឡេងបែប warm ស្រទន់ដែលពេញនិយមដោយអ្នកចូលចិត្តថាស vinyl ប៉ុន្តែវាបង្កើតកម្តៅខ្លាំង ផ្តល់កម្លាំងវ៉ាត់ទាប (ជាញឹកញាប់ 50W ឬតិចជាងនេះ) និងត្រូវការការថែទាំជាប្រចាំ។

តើ preamplifier និង power amplifier ខុសគ្នាដូចម្តេច?

Preamplifier ទទួលបន្ទុកប្តូរប្រភពបញ្ចូល គ្រប់គ្រងកម្រិតសំឡេង និងបង្កើនសញ្ញាប្រភពតូចៗឱ្យឡើងដល់កម្រិតតង់ស្យុង line-level ស្តង់ដារ។ ចំណែក power amplifier ទទួលយកសញ្ញា line-level នោះ ហើយពង្រីកកម្លាំងវ៉ាត់ និងចរន្តឱ្យកាន់តែធំ ដើម្បីរុញ driver របស់ speaker ឱ្យមានចលនាជាក់ស្តែង។

Sources

• Engadget - Technology News & Expert Reviews
• avshack.in
• e-piphany.co.za
• hificentre.com
• crutchfield.com
• youtube.com
• qiahaiaudio.com